Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2012

Φύσημ' αέρα λευτεριάς ν' αναστηθείς - Μαρούλλα Πανάγου (έργα αναγνωστών)


Αμμόχωστος
Βασίλεψαν τα όνειρά σου Βασιλεύουσα
36 χρόνια τώρα ,π 'όλα μαρμάρωσαν.
Και καρτερούν και καρτερούν
Φύσημ' αέρα λευτεριάς ,ν ' αναστηθούν.

Αμμόχωστος μου πικραμένη
μαρμάρωσαν τα όνειρά σου
κι είναι μαχαίρι στην πλευρά σου
Βασίλισσά μου προδομένη.
Και καρτερείς και καρτερείς σε κάγκελο υπομονής
φύσημα αέρα λευτεριάς ν'αναστηθείς να λυτρωθείς.

Πικρή σκλαβιά πικρό ποτήρι μες την καρδιά σου είν ' η χολή
Της λευτεριάς το πανηγύρι κι ανάσταση πότε θα ' ρθεί;

Βαριά τ 'Αγαρηνού η αρβύλα Βασιλεύουσα
τα χρυσοπράσινα σου φύλλα αχ!φυλλορόησαν
πέσανε καταπατημένα και σε αφήσανε ορφανή
και ψάχνει η μάνα το παιδί της κι ο αδελφός την αδελφή.

Πότε ο ήλιος θ 'ανατείλει Αμμόχωστος ν'αναστηθείς
ναρθεί ξανά γέλιο στα χείλη κι απ τον σταυρό να λυτρωθείς;

Πότε στην αγκαλιά της μάνας Αμμόχωστος θε να χωστείς
και με στο μητρικό της χάδι γλυκά για να κανακευτείς.
Στεφάνι με λεμονανθούς και μύρα τότε στα πόδια σου θ,αφήσω
και νά 'ναι δάκρυα χαράς την λευτεριά σου ν,αντικρίσω.
Αμήν και πότε θε ναρθεί Φύσημ 'αέρα λευτεριάς ν ' αναστηθείς.
(Το διακεκριμένο ποίημα που βραβεύτηκε το 2011 από την ΕΠΟΚ στην Αθήνα.)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.